|
|
Plannen zijn er om bijgesteld te worden! Niet richting Engeland zal de verhuisreis gaan, maar in de Randstad zullen zoonlief en ik de dozen uit gaan pakken. Temidden van lieve familie, vriendinnen en vertrouwde stekkies zullen we de draad weer oppakken.
Ik kan niet wachten.
Anna, here we come, put the kettle maar on!!
Over enige tijd vertrek ik met mijn gezin naar Engeland aangezien manlief de kans heeft gegrepen om daar voor zijn werkgever gedurende een aantal jaren aan de slag te gaan. Reuze spannend dus. Inmiddels zijn we zwaar in de voorbereidende fase: huis te koop zetten, huis zoeken, school regelen, kind onderdompelen in Engelse taal, etc.
Blijft altijd weer leuk, die Efteling. By the way: Raponsje had een nieuwe vlecht! Waar vorig jaar een groezelig geval uit de torenkamer hing, trok de heks zich dit keer op aan een kakelvers exemplaar.
Alweer nieuwe Dingetjes van Dieuwertje: www.dieuwertjesdingetjes.tk
Ook al lijkt 't af en toe wat herfstig te worden 's morgens, de zonnebloemen in de tuin roepen nog heel hard: 't is zomer!!
Mijn zoon gisteren: 'Hoe heet die beroemde zanger ook al weer, die al heel lang dood is?'
Ik: 'Welke bedoel je, er zijn zoveel beroemde dode zangers.'
Mijn zoon: 'Die ene, met dat glimmende haar en dat krulletje voorin.'
Hij bedoelde Elvis!
Vandaag is het precies twaalf jaar geleden dat ik mijn jawoord gaf aan de leukste man die ik ken.
Het is nog altijd leuk.
Die man ook trouwens...
Er schoten me opeens wat flarden van een oud versje van Annie M.G. Schmidt in gedachten. Na enig zoeken vond ik de volledige tekst in de verhalen- en versjesbundel 'Een visje bij de thee'. Als kind voelde ik me ook altijd vreselijk zielig om op mooie zomeravonden naar bed te moeten terwijl mijn ouders en grote zus het beneden en in de tuin nog enorm gezellig hadden. Ach, wat een nostalgie! Hieronder de volledige tekst:
Zomeravond
Ik lig al in bed,
maar de zon is nog op
en de merel is zó hard aan 't fluiten!
Ik lig al in bed
met de beer en de pop
en verder is iedereen buiten.
De radio speelt
in de kamer benee
of is het hiernaast bij de bakker?
Nou hoor ik een kraan.
O, ze zetten weer thee
en ik ben nog zo vreselijk wakker.
Ik lig al in bed
en ik mag er niet uit,
want de klok heeft al zeven geslagen.
Ik wil een stuk koek
en een halve beschuit,
maar ik durf er niet meer om te vragen.
Ik lig al in bed
en ik speel met mijn teen
en de zon is nog altijd aan 't schijnen.
En ik vind het gemeen dat ik nou alleen
in mijn bed lig, met dichte gordijnen.
Zielig hè??
Voor het eerst hebben wij dit jaar blauwe regen in de tuin, da's dan ook ongeveer de enige plant waarvan ik de naam weet. Van de geur alleen al wordt een mens blij, zo moet de zomer ruiken!!
Ik heb een nieuwe verslaving: bedelarmbanden maken!!
Vanmorgen werd ik om 10.00 uur verwacht in Utrecht voor een visagie-opdracht. Na diverse files uitgezeten te hebben, arriveerde ik nog net op tijd in de fotostudio waar de shoot zou plaatsvinden. Een aantal modellen was al ter plaatse, dus ik kon meteen starten. Een uurtje later, ik zat lekker op schema, was ik aan mijn derde model toe om deze geheel in de maquillage te zetten. Een mooie, lange, donkerharige vrouw ging tegenover mij op de visagiekruk zitten. Vanwege het vroege tijdstip werd er niet veel gesproken. Na een aantal minuten drong de vraag zich aan mij op of deze dame in kwestie wel een dame betrof. Ik betwijfelde het sterk en mijn redenen waren zeker niet ongegrond. Toen ik haar (of zijn?) gezicht namelijk van een laag foundation wilde voorzien, doemde een donkere baardgroei duidelijk op. Verwoed ging ik aan de slag met een mengsel van diverse camouflageproducten, maar je bleef het zien. Een volgend overduidelijk bewijs was de onmiskenbaar aanwezige adamsappel waarover ik even later met mijn poederkwast gleed. Ik moest moeite doen om een opkomende lachbui te onderdrukken en dat was bepaald niet gemakkelijk, zeker niet toen ik op dat moment struikelde over de pumps die waren klaargezet: maat 43!!
‘Pas op, wijfie, val niet over m’n stappers!’
Nu wist ik het zeker! Deze stem kwam toch echt van een man. Aan dit fascinerende mens hing ongetwijfeld een heel verhaal ....
Met mooi weer halen we 'm maar al te graag weer van stal (lees: uit de garage). Eens fungeerde hij als onze trouwauto, nu genieten we nog altijd van 't witte scheurijzer. Als je 'm start, word je al blij. En altijd even zwaaien naar collega-Eenden onderweg, hè!
Ik heb de collectie weer uitgebreid, een mens vangt nog weleens wat op:
'Het staat op mijn netvlies gegrift.'
'Dat heeft hij hoog in het vaandel hangen.'
'De schade is onaanzienlijk.'
'We leven in een vrij land van meningsuiting.'
'Knoop dat eens in je hoofd!'
'Ze zit in hetzelfde pakket als ik.'
En nog eentje voor de paasdagen:
'Het duurde even voordat hij er zijn ei kon vinden.'
De cd van John Legend met de titel 'Once Again' is een absolute aanrader, lekkere stem heeft die man!!
Aangezien zo ongeveer heel Nederland het boek van Kluun 'Komt een vrouw bij de dokter' allang gelezen heeft, ben ik waarschijnlijk de laatste die dat voorbeeld nu pas volgt. In twee dagen had ik 'm uit en al heb ik geen tranen met tuiten gehuild (hetgeen een must was naar ik om mij heen begreep), ik vond 't een aangrijpend en subliem geschreven verhaal. Het vervolgboek 'De weduwnaar' had ik al in huis, dus ik stoom meteen lekker door.
De enkeling die nog twijfelt raad ik dringend aan: lezen die Kluun!!
Voor de zoveelste keer in korte tijd is er een weeralarm uitgeroepen. Vooralsnog ziet het er buiten weinig alarmerend uit, integendeel: een ouderwets pak sneeuw ligt vers gevallen te wachten om belopen te worden. En dat is wat ik meteen ga doen: met knerpende schoenen zoonlief van school halen voor een middagje Koning Winterpret!!
